vanochtend was een bijzondere dag… We hadden een lange etappe van 30 kilometer voor de boeg maar we zouden daarmee wel de stad Lugo halen… een rustdag hierna hebben èn het 100-km paaltje naar Santiago aantikken. O ja… en de bergen achter ons laten. Ook niet onbelangrijk.

De dag begon mistig. Veel pelgrims gingen al vroeg op pad en de afgelopen week liet duidelijk z’n sporen Maas bij iedereen. Veel pijntjes in knieën, kuiten, voeten, heupen… wat eigenlijk niet? Het is fysiek laten we zeggen uitdagend voor iedereen geweest. Het begon nog met een klimnetjes maar daarna was het vooral rustig afdalen. Omdat er in het laatste dorpje veel pelgrims hadden geslapen was het de eerste kilometers best druk. Na de eerste koffiestop werd het wat rustiger.

Vanaf dat liepen we samen met pelgrim Tina uit Duitsland. Erg gezellig en het brak de lange dag. Het weer was vandaag geweldig. De mist was al gauw opgetrokken en was overbleef was een strak blauwe hemel en een graadje of 27.

Rond half vijf kwamen we aan een namen we afscheid van Tina. Het appartement dat ik had geboekt bleek pad voor morgen te zijn… Je raakt al lopend volledig de dagen kwijt. Gelukkig was er nog genoeg plek en kon het gefixt worden. Heerlijk en eigen plek voor twee nachten zonder andere pelgrims. Even een dagje rust en dan nog die 100 km naar Santiago.