Om 4.45 uur ging de wekker vanochtend, de rugzak was vorige week al gepakt en gedurende de week nog een paar keer gecontroleerd. Ook gisteravond nog wat controles en vlak voor vertrek… Je raadt het al… Check!
Omdat de sprinters richting Schiphol niet altijd betrouwbaar zijn, hadden we de eerste trein van 5.40 uur vanuit Sassenheim met Schiphol. Voordeel is dat je alle tijd hebt om op een nog rustig Schiphol een lekker koffietje met ontbijtje te doen.

Na zo’n drie kwartier wachten kwam de Eurostar binnen schuiven en konden we ons installeren in de heerlijke stoelen. Met een kleine vertraging rolden we om een paar minuten over 11 uur Paris Nord binnen. We hadden door de kleine vertraging nog ongeveer vijf kwartier over om naar Gare Montpernasse te komen voor onze volgende TGV naar Hendaye. En dan blijkt een goede voorbereiding van groot belang. Want waar veel mensen in de lange rij stonden om een Parijse OV kaart te kopen, stond die bij ons al op de telefoon… Mèt kaartje voor de metro. Dus die lange rij konden we skippen en kwam eigenlijk het spannendste moment van de dag…
Ging dat poortje van de metro open als je je telefoon erop legt…? Techniek is natuurlijk leuk, maar het moet wel werken, en een plan B hadden we, behalve die hele lange rij, niet.
Dus telefoon op datgene waar de sensor leek, gelegd en angstige seconden gewacht… Na een hemelse ‘klik’ sprong het poortje naar de metro-hemel open en konden we opgelucht doorlopen naar metro 4. Daarna ging alles soepel, hadden we zelfs tijd over voordat we de trein naar Hendaye instapten.

De rit via Bordeaux en wat andere stadjes naar Hendaye ging volgens plan en om 16.46 zette de trein ons af. Grote vraag… hoe het was het buiten? Nou… Heet! 37 graden. Het was ongeveer een half uurtje lopen van het station in Frankrijk, de brug over die je in Spanje brengt en dan door naar het pension. Dat is eenvoudig maar ok.
Nadat we onze tas hadden gedumpt zijn we Irun ingelopen om lekker pizza te gaan eten.

Vooraf wilden we nog even kijken waar morgen de bus start. Dat was even zoeken want ze waren het station aan het verbouwen. We zagen wel een politiebusje met twee agenten. Even vragen… In het Engels… Hij riep naar binnen of er iemand Engels sprak… Schuifdeur ging open… Bleek die hele bus vol met ME-ers te zitten 😅 Maar ze hielpen ons wel vriendelijk. Morgen om 8.15 uur met de bus naar Oviedo.

Zo, de eerste etappe zit erop!
Veel succes morgen. Hopelijk gaan de temperaturen iets zakken.
Heel veel succes Maarten en Melanie.
Super Dat jullie dit doen met in gedachte je vader/ opa.
Gr. Ineke