en omdat we vandaag een wat kortere etappe (16km) hadden gepland om het lichaam wat rust te geven, heb ik nu ook tijd voor de blog met onze belevenissen van vandaag.
We hoefden niet perse vroeg op, maart echt uitslapen doet een pelgrim nooit. Sommige willen nog steeds vroeg staten, maar we lopen graag als het licht is en dan is na acht uur starten vroeg genoeg. Dus ontbijtje bij de albergue, koffie met croissantje en chocoladebroodje, en lopen maar weer. Het begon direct met een stevige beklimming over de weg. Niet druk gelukkig, en dan hadden we dit maar gehad. Daarna kwam er een lange afdaling. Soms over een mooi bospad, maar ook nu af en toe linke rotspaden. Goed opletten dus!



Na onze koffiestop op zo’n 11 kilometer was het weer klimmen. Er zijn op de Primitivo in de eerste weken weinig vlakke kilometers. Om half twee waren we al bij de albergue. Tijd om te rusten, was te doen en blog bijwerken. Helaas geen boodschapjes… Alles is hier vanaf zaterdagmiddag tot maandag dicht.



Super trots op jullie, al dat klimmen en dalen met losse stenen. En…. hele mooie foto’s. Ga zo lekker door en geniet!!
😘😘
Leuk om jullie te volgen. En heel leuk om elkaar vanmiddag even gezien/ gesproken te hebben!
Alweer bijna een week onderweg en wat zijn het nu uitputtende tochten! Maar prachtige verhalen en fantastische foto’s, wat zitten jullie hoog.
Zo leuk om een Nederlands busje (hartstikke nieuw aan het nummerbord te zien 😉) tegen te komen en dan op een lekker stoeltje te kunnen zitten 😁
Veel succes verder, ik geniet rustig op de bank!
Groetjes
Armando was echt even een reddende engel. Fantastisch dat deze mensen toevallig op je pad komen.
Hopelijk wordt het nu wat minder zwaar 😅