De kou getrotseerd in onze eerste ‘dertiger’…

Het stond al een tijdje op de planning en zondag 18 december is het er toch van gekomen. Terwijl half Nederland binnen zat van de kou, de andere helft op de schaatsen stond en weer een andere helft zat te wachten op de finale van het WK voetbal tussen Frankrijk en Argentinië, gingen wij onze eerste dertiger lopen, een wandeling van meer dan dertig kilometer.

Water koud en wij koud

In oktober 2023 is de eerste Vierdaagse van de Duin- & Bollenstreek gelopen. Een mooie vierdaagse waarin je afstanden van 5 tot 40 kilometer per dag kunt lopen. Dit zou een prachtige gelegenheid zijn geweest om een paar dagen achter elkaar te wandelen, maar helaas moest ik al mijn vrije dagen sparen voor volgend jaar. Wel heb ik op de zaterdag met ‘Bietje’ Ciska de 20 kilometer gewandeld, nou ja, snelwandelen. Voor Ciska werkt een wandelaar voor haar als een rode lap op een stier… Het tempo gaat omhoog… de voorganger moet worden verschalkt. Maar goed, alle routes zijn ook als GPX-bestand te downloaden, dus we hadden een mooie dertiger door Sassenheim, Warmond, Voorhout en het Keukenhofbos bij Lisse.

Dus om 9.30 uur vertrokken we ingepakt en wel. Het was de dagen ervoor erg glad geweest dus we liepen veel op de beter begaanbare fietspaden en op de weg. De trottoirs waren op veel plekken nog belegd met een laag ijs. En zo slingerde we door Warmond. Het bos van Krantz was prachtig, met op alle bomen en bladeren witte rijp. Hier en daar een roodborstje en verder nog in diepe rust. We liepen verder en kwamen op paadjes waar we niet eerder waren geweest. Prachtig uitzicht over de bevroren weilanden en zelfs de kippen en hanen bij de spoorlijn waren erg rustig.

De bevroren weilanden

Verder naar Voorhout waar het ook nog rustig was. Behalve op een ondergelopen bollenveld langs de Zandsloot. Een drukte van belang, er kon heerlijk geschaatst worden. Via de kale, bevroren bollenvelden liepen we richting Lisse. Het Keukenhofbos was erg mooi, ook daar eigenlijk veel te weinig geweest, het is er prachtig. Bij Kasteel de Keukenhof was het een drukte van belang. Het was inmiddels middag geworden en de regio dacht: ‘Er is een Kerstmarkt, laten we daar met de auto naartoe gaan.’ Het was er erg druk en we waren dan ook blij dat we daar snel uit waren.

Nadeel van met de kou lopen is wel dat je niet heel veel tijd neemt om even op een wandelbankje te gaan zitten. Voorbij de Keukenhof hebben we even gezeten en wat gegeten, maar je koelt zo snel af dat je gauw weer verder wilt. Via Lisse en langs de Kaag kwamen we weer aan in Sassenheim. Daar moesten we wel wat extra metertjes maken om de 30 km op de teller te krijgen. Maar met 30,03 km hebben we ons doel bereikt. De psychologische grens is doorbroken. Koud maar voldaan kwamen we thuis.

Nog 4 maanden… 120 dagen en een paar uur

Vandaag is het 15 december 2022, over exact vier maanden vertrekken we volgens plan.

15 april 2023, die datum staat toch wel met hamer en beitel in onze hersenpan gegrift. En die datum komt steeds dichterbij. Op het werk ben ik al uitnodigingsverzoeken aan het weigeren die na deze datum vallen. Zijn er al activiteiten waarvan je denkt: die ga ik niet meer afronden voor die tijd. Best bijzonder om dat zo mee te maken.

De voorbereidingen gaan best goed. We zijn iedere week aan het trainen ‘met bepakking’. Een kilootje of 12 op onze rug en dan maar de afstand èn de frequentie langzaam gaan opvoeren. Vorige week naar Wassenaar op zondag en op maandag nog een kleine acht kilometer gelopen. Het ging best lekker, weinig spierpijn of stijfheid de volgende dag.

Verder heb ik alles wat ik mee wil gaan nemen eens individueel gewogen, gewoon om eens te kijken waar je zo op uit komt. Wat denk je dat het zwaarst is? De rugzak, inderdaad. 2400 gram, schoon aan de haak. Tja, die laat je niet zomaar thuis. Daarna volgt de tent (1752 gram) en de slaapzak (1097 gram). Daarna nog de slaapmat (689 gram) en daarna veel spullen van enkele 100-en grammen. Maar ook dat telt natuurlijk best op. Bij elkaar kom ik (nu) op 13,5 kg. Daar gaat nog e.e.a. af want de wandelstokken heb ik in de hand en ook wat kleding heb ik aan. Maar ja, 2-3 kilo aan water moeten we ook wel weer meetellen. Al met al genoeg reden om door te trainen en de sportschool te blijven bezoeken.

Hoe zwaar weegt dat…?

Dat is de vraag die we ons steeds vaker aan het stellen zijn. Bij de keuze van al onze spullen was één van de belangrijkste uitgangspunten iedere keer… het moet zo licht mogelijk. Maar… ook wel betaalbaar zijn. Want in alle buitensportwinkels geldt: Hoe Lichter Hoe Duurder.

Zo kwamen we bij een tentje van 1600 gram, een slaapzak van 950 gram en een slaapmatje van 690 gram. En zo tellen al die grammetjes best bij elkaar op. En ja, al die grammetjes moeten wel mee worden genomen op de rug en heupen op weg naar Spanje.

Ik ben nu bezig om alles, maar dan ook alles wat ik mee wil nemen te gaan wegen en te kijken waar ik nog op kan besparen. Want met alleen het materiaal ben je er natuurlijk niet. Je kunt besparen op ieder grammetje tot je een ons weegt, maar vervolgens komt er wel een gevulde waterzak van 3000 gram in. Ga je met je tandenborstel afzagen om 2 gram te besparen.

Maar goed, ik ga dus echt alles wegen en we zien wel waar het op uit komt. Voorlopig hebben we afgelopen zondag, met rugzak van 12 kg, bijna 14 km gelopen. Rug trainen, heupen trainen en bovenbenen trainen. Daar gaat het allemaal om.

Dus: Hoe zwaar weegt dat…? Nou, ik hoop niet zoveel, maar ik vrees des te meer.