Ja, ja, het komt nu inderdaad wel heel dichtbij…

Bovenstaande is de afgelopen dagen/weken de meest gehoorde opmerking. En ja, het komt natuurlijk ook wel dichterbij nu. Waar het ooit jaren waren die aftelden ging het naar minder dan een jaar. Waar de maanden overgingen in ‘na de Feestdagen zal het wel hard gaan’ is het nu ineens nog maar iets meer dan twee weken. Van steeds meer mensen voor wat langere tijd afscheid nemen. Een volle agenda levert dat wel op.

Ook vooruit kijken nà 15 april hoort erbij en zijn we druk bezig met het maken van plannen voor de eerste week. Hoe gaat de route er ongeveer uit zien, welke afstanden lopen we en welke campings of andere overnachtingen zijn er beschikbaar? Zo kwamen we er achter dat een camping die perfect in ons plaatje (route/afstand) paste, op zondag geen incheck had. En je raadt al op welke dag wij aan wilde komen… Maar zo bij elkaar hebben we al best wat leuke campings en andere overnachtingsplaatsen op het oog. Op ‘Onze Route’ heb ik een update gemaakt over de route die we in Nederland willen volgen en die uiteindelijk ook aansluit op de officiële route in België, de via Monastica.

Over die overnachtingen gesproken: al zoekende wat de mogelijkheden zoal zijn om ergens te slapen kwam ik op de website ‘Welcome To My Garden‘. Een Belgisch initiatief dat in de Corona-tijd is ontstaan om slow travellers, wandelaars en fietsers, een plekje te geven in iemands tuin voor een overnachting. Of we daar gebruik van gaan maken weten we nog niet, maar het is wel prachtig initiatief en je een gevoel van welkom geeft bij mensen thuis zonder dat je ze direct over de vloer hebt. En natuurlijk handig om iets dergelijks in je achterzak te hebben als je op zoek bent naar een overnachting. Ook kijken we nog of we in één van de Abdijen op de route een overnachting kunnen doen… Die van Leffe lijkt me wel wat 🙂

Mag het een onsje minder zijn?

We zitten in de laatste maand. Je denkt: “alle spullen hebben we nu wel gekocht”. Maar niets is minder waar… helaas. En ondanks dat we toch echt wel altijd op het gewicht van je spullen gelet… Zo alles bij elkaar is het toch echt wel een gewicht wat er op je rug zit, of beter… wat er op je heupen steunt. Dus vandaar de vraag: “Mag het een onsje minder zijn?”

Dat mag uiteraard, maar kan het ook? Jazeker kan dat. Ik kwam daarvoor in contact met de dames van caminocomfort.nl. We hebben daar de afgelopen tijd al wat spulletjes gekocht zoals de koelsjaal. Maar nu ging het toch om het gewicht van de totale inhoud. Ze vroegen me om mijn paklijst en de bijbehorende gewichten en gaven daar hun feedback op. Zeer waardevol. Conclusie: we hebben best goed ingekocht en ja het kan nog wat lichter. Zo wogen onze handdoekjes bij elkaar toch zo’n 346 gram. Ze kwamen met een alternatief die slechts 67 resp. 47 gram wogen. Wat kan dat nou zijn? Dus besteld en jawel, zo dun, zo licht en toch prima mee af te drogen.

Zo moet ik ook voor 4-5 maanden oogdruppels meenemen. Pipetjes, per vijf verpakt met ook nog eens een onnodig plastic labeltje eraan. Dus de schaar gepakt en al die labeltjes eraf geknipt. Met verpakking erbij toch weer 216 gram bespaart.

Dus kan het een onsje minder zijn? Zeker, nog wel een paar onsjes ook. We zullen deze laatste weken nog ècht wel eens kritisch kijken naar de inhoud van onze rugzak. Want net als in het echte leven geldt hier zeker: hoe minder je hoeft mee te sjouwen, hoe makkelijker het gaat.

Ca-wat?

Steeds meer mensen horen van onze plannen om naar Spanje te lopen. Steeds meer mensen vragen dan ook of ze ons kunnen volgen als we onderweg zijn. Een verwijzing naar onze blog Caminovlietjes.nl is dan natuurlijk gauw gemaakt.

En vaak komt dan de vraag: Ca-wat?

Dat ‘vlietjes’ hebben ze vaak wel verstaan, dat is natuurlijk ook nog wel iets voor de handliggends. Maar dat eerste: ‘Camino’, daar hebben ze nog nooit van gehoord. Enerzijds begrijpelijk, wij hadden daar tot voor een paar jaar ook nog nooit van gehoord. Anderzijds, voor ons nu zo’n algemeen woord dat dagelijks door ons hoofd schiet. Dus toen we een url moesten bedenken voor onze blog was de verwijzing naar ‘Camino’ een heel logische.

Maar wat is dan toch die ‘Camino’?

Het woord ‘camino’ betekent in het Spaans ‘weg’ of ‘route’. De route naar Santiago de Compostella is dus in het Spaans ‘Camino de Santiago’. En omdat dit dus eigenlijk de bekendste ‘route’ is, is Camino dus eigenlijk een eigennaam voor de Camino de Santiago geworden. Als je dus zegt: “Ik ga de Camino lopen”, dan betekent dat eigenlijk automatisch dat je naar Santiago gaat.

En in lijn met het gezegde ‘Er zijn meerdere wegen die naar Rome leiden’, zijn er ook meerdere wegen die naar Santiago de Compostella leiden. Deze wegen heten dus allemaal Camino, maar dan met een toevoeging. De bekendste is de Camino Frances, de Franse route. Deze route is de meest gelopen route en start, je raadt het al, in Frankrijk. Maar zo heb je ook de Camino Primitivo, ‘de Eerste’ en de Camino del Norte, de Noordelijke route. Op deze pagina heb ik de routes beschreven die wij gaan lopen.

Ik hoop dat ik zo wat duidelijker heb gemaakt wat de Camino is.

Buen Camino van de CaminoVlietjes