Van diverse mensen op de camping hoorden we dat het die avond kon gaan spoken, ‘code geel’ kwam zelfs voorbij. Dus de tenten extra goed vastgezet en een noodplan gemaakt, wat als… Dit bleek allemaal niet nodig. Het heeft in de avond en nacht licht geregend maar in de ochtend konden we de tent in een lauw zonnetje opruimen. Nog wel nat, maar we konden ze ’s avonds uithangen.

Het was trouwens de laatste keer dat we in de tentjes hebben geslapen. We laten ze bij zwager en schoonzus in Bouwel achter. Maandag maken we de doorsteek maar de ‘echte’ route, de Via Monatica, en daar zijn meer pelgrimsovernachtingsmogelijkheden (mooi woord voor galgje 🙂) Die overnachtingen zijn iets comfortabeler en het scheelt aanzienlijk in gewicht. En hoewel er de laatste nachten in de tent prima sliepen, was het toch wel erg koud. Dus met weemoed laten we los…

De wandeling van Lille naar Bouwel was ongeveer 16 km door de bossen en door Grobbendonk. Best lekker lopen ware het niet dat het na een kilometer of 7 begon te regenen. Niet heel hard maar wel ‘lekker voor de tuin’ zeg maar. Dus zo kwamen we als twee verzopen katjes aan.

Gelukkig kon alle was in de machine en wij onder de douche. Fijn om zulke behulpzame (schoon) familie te hebben 🙏🙏🙏

Omdat ooit Iemand heeft bepaald dat de zondag en rustdag is, houden wij ons dat ook maar aan deze week. Dus morgen kunnen de al ver genezen blaren nog verder helen, de spieren herstellen en de rug rechten.

Tot maandag.