Al doende leert men… Dus wij ook 😃 Zo was het lekkere ontbijt dat we kregen om zeven uur, en even voor acht uur liepen we weg. En om er nog maar een wijsheid in te gooien: als je je druk maakt als je het rustig hebt, kun je rustig aan doen als je het druk hebt.

Dus in de koelte van de ochtend hebben we ruim dertien kilometer gelopen om daarna een wat uitgebreidere lunchpauze te nemen. En de laagste acht kilometer konden we wat rustiger aan doen. Sterker nog, we kwamen om half drie al aan in het dorpje maar konden pas om vier uur in het pelgrimshuisje, dus we hebben op een picknickplek net buiten het dorpje lekker relaxt in de schaduw. Heerlijk zo op het warmst van de dag.

We hebben, net als gisteren, heerlijk langs het kanaal ‘Berry’ gelopen. Met dit verschil dat we nu grotendeels in de schaduw liepen. Wat verder nog opviel was dat grote stukken van het kanaal volledig droog waren gevallen. Of dit bewust is gedaan weten we niet, maar het ziet er wel bijzonder uit.

Het pelgrimshuisje waar we vandaag zijn wordt gerund door een Franse organisatie die er voor zorgt dat er voldoende huisjes voor pelgrims beschikbaar zijn op de route. Er zijn vrijwillgers beschikbaar die de pelgrims ontvangen en een beetje in de watten leggen. De vrijwilligers hebben zelf ervaring met het lopen van de Camino dus ze weten precies wat een pelgrim behoefte aan heeft: douche, eten, wasmachine en een lekker bed. En dat hebben ze hier precies allemaal. Fantastisch!

Als laatste mag een belangrijke mijlpaal niet onvermeld blijven: we hebben vandaag de 1000 kilometer-grens bereikt.