Hoe bijzonder wil je Vaderdag vieren? Met je zoon al ruim twee maanden onderweg naar Santiago, je dochter op grote afstand, net als je eigen vader. Gelukkig zijn er voor die grote afstand voldoende mogelijkheden om toch even met elkaar te praten. Fijne Vaderdag voor iedereen, ook voor de vaders ‘in herinnering’.

Voor wat betreft het wandelen was het een dag als alle anderen. Opstaan, ontbijt, tas inpakken, lopen en bij de volgende slaapplaats inchecken. Het ritme van de pelgrim en dat we al wat weken aanhouden.

Onderweg kwamen we ook nog wat ‘knippers’ tegen. Een groep vrijwilligers die de wandelpaden vrij houden van te hoge begroeiing, vooral bramen en brandnetels. Ook hier inderdaad aan een opmars bezig. Deze mensen doen voor ons belangrijk werk dus blij dat ik ze een keer heb kunnen bedanken. Want zonder hen is het toch moeilijker lopen.

Langzaam worden de beklimmingen wat korter en minder hoog en ook de begroeiing wordt wat anders, wat minder dicht. Ook met weer wat meer graanakkers.

Het pelgrimshuis is er weer één van ‘De Vrienden van Vezelay’. Een organisatie die op vaak op donativo-basis onderdak en eten aanbiedt op de route naar het zuiden. Fijn dat ze er zijn, want met alleen B&B’s zou het een dure reis worden. We zitten hier met vijf pelgrims en twee gastouders. Op ons na allemaal Fransen. Hoewel een enkele probeert wat Engels te praten is de voertaal Frans. En dat is voor een buitenstaander lastig te volgen. Jammer dat ze daar niet wat rekening mee houden. Maar goed, weer een mooie wandeldag gehad.