Na de zo gezellige avond bij Marian en Huub moesten we vanochtend toch wel met pijn in ons hart afscheid nemen. Wat was het fijn om daar te zijn en om hun Camino-verhalen te horen. Iets later dan gepland (half negen) bracht Huub ons weer naar Lacs en begonnen we op het kerkpleintje waar we gisteren waren geëindigd.

Het was inmiddels al 19 graden en de temperatuur zou gauw gaan oplopen. En onze overnachting stond bijna 30 kilometer verder in Cluis gepland. Dat werd dus doorknallen in de warmte van Frankrijk. Maar met ruim drie liter water moest dat lukken… Toch?

Om half twaalf hadden we onze eerste tussenstop, een mooi dorpje met kasteel.

Nadat de vliegjes ons een beetje hadden weggepest gingen we door, heuvel op, heuvel af, schaduw in, schaduw uit. De watervoorraad leek wel te verdampen en een kilometer of drie voor Cluis was alles op. En dan zorgt een pittige beklimming voor een erg droge mond.

Gelukkig vonden we ons pelgrimshuisje gemakkelijk. Er hing een briefje op de deur dat de sleutel onder een steentje lag, wat klopte. We konden dus gauw naar binnen en de kraan zo ongeveer leeg drinken. Vanavond bijtijds naar bed, morgen een wat kortere etappe.

Zo, deze blog staat er weer bijtijds. Krijg ik geen verontrustende waar de blog blijft en of alles wel goed met ons gaat 😃😃

Voor alle ongeruste lezers die gisteravond dachten waar de blog bleef… We hadden een te gezellige avond en geen internet dus bij deze alsnog het verslag van gisteren.

Zo slaap je in een koude tent en zo krijg je de warmste en meest spontane ontvangst bij mensen thuis…

Na een koude nacht in de tent was het vanochtend al vroeg weer dag. Om zeven uur ontbijt en rond achten vertrokken we richting Lacs, een wandeling van ongeveer 27 kilometer. Onze gastheer Guy wist een kleine omweg die zeker de moeite waard zou zijn. Dat hebben we gedaan maar het uitkijkpunt viel tegen en die extra kilometer die we extra moesten lopen bleek aan het eind wel zwaar te zijn in de hitte. 

Dus via jawel, ChateauMeillant, liepen we naar Néret en vandaar door naar Lacs. Op zich best een mooie route maar met de volle zon op je hoofd, 29 graden in de schaduw en weinig wind is het best pittig. Maar goed, we hebben het gehaald. 

De plek waar we gingen overnachten was een zeer onverwachte, althans, de wijze waarop deze tot stand was gekomen. Een spontane ontmoeting in Orval op zondag met een Nederlands stel eindigde in een uitnodiging om bij hen te komen slapen. Daarvoor werden we zelfs opgehaald in Lacs. En wat hebben we genoten van de gezellige gesprekken, het heerlijke eten en, ja gewoon alles. Helemaal top! Marian en Huub: duizend maal dank voor jullie gastvrije ontvangst. Het was fantastisch. 🙏🙏🙏