Als twee kasteelheren hebben we geslapen vannacht. Heerlijk rustig, geen geesten of andere spookverhalen, gewoon… Slapen. Het ontbijt hadden we met z’n tweetjes in de keuken en om een uur of negen liepen we weer.

Het was (nog) droog en eigenlijk heerlijk wandelweer. Wat warm, maar niet te… Wel wat hellingen maar niet te stijl en lang.

De kilometers gingen lekker onder onze schoenen door… Tot even na het middaguur, het begon te betrekken en in de verte, heel in de verte, hoorden we wat gerommel. Niet veel, dus we liepen rustig verder. Toen de eerste druppels vielen deden we de regenhoes om onze rugzak en toch maar ‘alvast’ onze regenjas aan. Dat was geen moment te vroeg want ineens kwam het met bakken uit de hemel en knalde het onweer over de bossen waar we liepen. Gelukkig trok een onweer gauw over maar de regen hield nog even aan. Toen ook die weg was kon de regenjas weer uit en lieten we de laatste kilometers langs de rivier L’Isle naar ons adres voor de nacht. Geen kasteel dit keer, maar ook hier zullen we als een prins slapen. Dromend over de regendag en de lange etappe van morgen…