The only way is up…

Zo, dat was meer het dagje wel… ruim 20 kilometer gelopen en 811 hoogtemeters gepakt. Lekker bezig!

Even over gisteravond… We sliepen dus in een voormalig klooster met vier stapelbedden in onze kamer. Verder was er een grote binnenplaats en een goed ingerichte keuken die we konden gebruiken. We hebben dus wat boodschapjes gedaan en lekker pasta pesto met wat groenten gemaakt. Daarna nog een spelletje gedaan en om negen uur wilden we onze tas alvast wat inpakken… Was alles in de slaapkamer al donker en lagen er al twee te slapen. Ook dat is dus pelgrimeren… Met z’n allen op een slaapkamer en ’s ochtends èn ’s avonds rekening met elkaar houden (en je soms een beetje ergeren… Negen(!) uur al slapen 🤨)

Dus om 6.15 uur begonnen de eerste pelgrims zich al weer klaar te maken… Uiteraard proberen om heel stil te zijn maar iedere kraak hoor je in de stilte. Toen wij om zeven uur opstonden hadden we alweer het rijk alleen. En wij vonden dus al dat we vroeg waren.

Het eerste wat we deden na vertrek was 1. Een lekker koffietje in het dorpje halen en 2. een warm stokbroodje bij de bakker halen. Beiden waren op voordat we gingen lopen. En ja, we hebben iedereen zien vertrekken en ja, we hebben ze allemaal onderweg ingehaald. We zaten er meteen lekker in, de route was prachtig en we hebben veel geklommen, heel veel!

De paden waren goed begaanbaar ondanks dat het vannacht had geregend en ook nu af en toe wat spetterde. En waar veel pelgrims met regenpakken, -hoezen en -ponchos liepen, hielden wij het bij shirtje, korte broek en goed humeur.

Salas was het eerste dorpje van betekenis, daar hebben we rond het middaguur een bakkie gedaan en het eerste kaarsje aangestoken. Een elektronisch kaarsje, ook hier gaan ze met hun tijd mee…

Om twee uur kwamen we in onze albergue aan, El Texu in La Espina. Deze albergue was ons twee dagen geleden aangeraden… mede omdat hij wordt gerund door een Nederlands stel. Hoe leuk! Een prachtige albergue, gezamenlijk eten vanavond… Helemaal top. Wij komen de avond wel door. 😃