Slechts tien kilometer scheidde ons van Santiago vanochtend dus dat was een makkie. Bewust zo gekozen want dan konden we lekker lang genieten van deze bijzondere stad waar pelgrims en toeristen voor een mooie atmosfeer zorgen. De stoet aan pelgrims werd langer en langer en onze intocht was in de laatste kilometers een zeer bijzondere… daar over straks meer…

Op het plein voor de kathedraal was het gezellig druk toen we daar om elf uur arriveerden. Omdat het bij het pelgrimsoffice niet druk was gingen er dat eigenlijk meteen naartoe. Compostella opgehaald en afstand blijkt 310 km te zijn. Daarna nog naar de Huiskamer van de Lage Landen. Een gezellige plek waar je door vrijwilligers van het Genootschap wordt ontvangen met koffie en een koekje. Daar kun je gewoon even je verhaal kwijt.

De rest van de dag hebben we soundnierswinkeltjes bezocht, (bijna) niks gekocht en vooral genoten van alle aankomende pelgrims op het plein. Ook hebben we nog met onze Camino-familie Erik en Marjo nog wat gedronken als afscheid van onze gezamenlijke Camino. Bijzonder was ook de Pelgrimsmis in de kathedraal. Bijzonder om dit met zoveel mensen mee te maken maar helemaal bijzonder omdat er het enorme wierookvat hebben zien zwaaien. Geen vanzelfsprekendheid, je moet gewoon heel veel geluk hebben… En dat hadden we.!

En dan nog over die bijzondere laatste kilometers voor Santiago… Zo’n vijf kilometer voor Santiago stonden we op een heuvel, dichtbij en kerkje. De zon stond in onze rug en we keken uit over de stad. Boven de stad stond de mooiste, felste en meest kleurrijke regenboog die we ooit hadden gezien. En die boog bleef daar kilometers lang staan… Als een triomfboog om ons binnen te halen. Ik weet dat er bovenin iemand een gaatje in de hemel heeft geprikt en met alle feestverlichting naar beneden heeft geschenen… Dank je wel Pap 🫶