Vanochtend was het een gezellige boel in de Nederlandse albergue waar we sliepen. Wat een leuke tent was dit. Alles voor handen, de was wordt gedaan en voortreffelijk diner èn ontbijt. En bovenal… Heel goed gezelschap. Veel jonge pelgrims en tijdens het diner goeie verhalen. Voor de één de eerste Camino, voor de ander de zevende. Maar ook de privé-verhalen zijn soms best indrukwekkend. Je kent elkaar maar net en je deelt meteen al veel. Mooie Camino-familie.

Maar we komen niet alleen voor de gezelligheid, er moet ook gelopen worden. Dus om 8.31 uur, iets later dan gedacht, liepen we weg voor een mooie tocht van 25 kilometer met redelijk wat hoogtemeters. Het weer was vandaag bewolkt, soms wat lichte regen en best veel wind. Daarom jack en lange broek aan. We gingen best lekker en na een korte eetstop kwamen we in een dorpje voor ons inmiddels traditionele cappuccino.

Na het dorpje begon het echte werk en werd het klimmen. In korte tijd gingen we van 600 naar 900 meter wat natuurrijk prachtig vergezichten gaf.

Boven op de top aangekomen hadden we eigenlijk een bankje verwacht om te genieten van het uitzicht. Helaas… Geen bankje en geen mooi uitzicht. Eigenlijk wat vlak met wat koeien en een maisveld. Dan maar afdalen. Dat was soms een heerlijk bospad en soms over wat asfalt. De laatste kilometers waren niet spectaculair, maar ja, iedere stap brengt je dichter bij Santiago.

En daarbij… vandaag was de aanloop naar de dag van morgen. Iedere pelgrim hier zal een moet over de Hospitales. Een oude route met de ruïnes van twee hospitaals. Pelgrimeren was vroeger een gevaarlijke bezigheid… De route gaat over een prachtige bergkam op 1200 hoogte. Vandaag dus goed gegeten en vroeg naar bed. Want morgen wordt niet alleen hoog, maar ook lang.