Zonder dalen geen pieken…

Na onze rustdag zijn we vanochtend in de miezerregen vertrokken uit Santander. Eerst nog een stukje binnenstad, maar al gauw buitenwijken en industrieterrein. En dan in de regen… Je begrijpt: niet echt leuk. En toen begon het ook nog eens harder te regenen, dus gauw een koffiebarretje ingedoken. Na twee bakkies was het wat droger, regende het wat minder hard moet ik zeggen, en gingen we weer lopen. Het parcours glooide licht wat het lopen niet heel zwaar maakte, gelukkig maar. Na 12 km moesten we een klein stukje met de trein een brug over. Vroeger namen pelgrims lopend de spoorbrug, maar tegenwoordig wordt een oogje dicht geknepen voor pelgrims die de trein pakken en geen kaartje hebben. Dus even 2 minuten zwart gereden 🤭

In de middag is het gelukkig droog geworden en konden we lekker doorstappen. Het was nog steeds niet echt mooi, maar hier een daar toch wat kleine pareltjes… Let bij de muurschildering (de route van Camino de Norte) vooral links op de kathedraal van Santiago…

Maar de omgeving, de natuur, het wilde vandaag niet echt vlotten. De laatste kilometers zagen er zo uit… Zeg nou zelf, daar word je toch niet blij van?

Maar we sluiten zoals altijd positief af: ons overnachtingsadres is prima en Santiago is weer 30 kilometer dichterbij.

Herstel in Santander

Vandaag staat in het teken van herstellen. En wat is het beste herstel? Niks doen 😃 Dus waar we in Bilbao toch wel het een en ander op het programma hadden staan, Guggenheim, meet-and-greet, was het enige doel voor vandaag een stempel voor onze credential halen. Liefst in de kathedraal…

In de kathedraal zou een stempel te halen zijn, hoorden we gisteren uit betrouwbare pelgrimsbron. Dus wij met z’n viertjes gisteren naar de kathedraal. Er kwamen veel mensen in chique kleding naar buiten, bleek net een trouwerij afgelopen te zijn. Een vrouw van de beveiliging was druk bezig met het bruidspaar en maande ons weg. We mochten er niet in. Maar als een pelgrim en stempel ruikt, is hij niet te houden. Dus wij toch langs de beveiliging geglipt op zoek naar de stempel. Helaas was de kathedraal dicht en moesten we vandaag dus terug.

Het was trouwens een goede reden om even terug te gaan want van binnen was het erg mooi. Helaas mocht je er geen foto’s maken, dus jullie zullen het van ons aan moeten nemen.

En die stempel… Vermoedelijk is die door de beveiliging weggegooid, want die was nergens te vinden. Gelukkig hadden ze bij de toeristen informatie wel een stempel. Iets minder leuk, maar het bewijs is er weer… Santander bereikt!